Naziât

وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا

Canları boğarcasına şiddetle çekip alanlara and olsun

وَٱلنَّـٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا

Canları kolaylıkla alanlara and olsun

وَٱلسَّـٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا

Yüzüp yüzüp gidenlere and olsun

فَٱلسَّـٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا

Yarıştıkça yarışan ve işleri yöneten meleklere and olsun

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا

Yarıştıkça yarışan ve işleri yöneten meleklere and olsun

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

O gün bir sarsıntı sarsar

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

Peşinden bir diğeri gelir

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ

O gün kalbler titrer

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ

İnsanların gözleri yere döner

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

Derler ki: "Biz eski halimize mi döndürüleceğiz

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ

Ufalanmış kemik olduğumuz zaman mı

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ

Derler ki: "O takdirde bu zararına bir dönüştür

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ

Doğrusu bir tek çığlık yetecektir

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

Hepsi hemen bir düzlüğe dökülecektir

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

Musa'nın başından geçen olay sana geldi mi

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

Tuva'da, kutsal bir vadide, Rabbi ona şöyle hitap etmişti

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

Firavun'a git; doğrusu o azmıştır

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

Ona de ki: Arınmağa niyetin var mı

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

Rabbine giden yolu göstereyim ki O'na saygı duyup korkasın

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

Bunun üzerine ona en büyük mucizeyi gösterdi

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

Ama Firavun yalanladı ve baş kaldırdı

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

Geri dönüp yürüdü

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

Adamlarını toplayıp seslendi

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

Sizin en yüce rabbiniz benim" dedi

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

Allah bunun üzerine onu dünya ve ahiret azabına uğrattı

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

Doğrusu bunda Allah'tan korkan kimseye ders vardır

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

Sizi yaratmak mı daha zordur, yoksa göğü yaratmak mı? Ki onu Allah bina edip yükseltmiş ve ona şekil vermiştir

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

Sizi yaratmak mı daha zordur, yoksa göğü yaratmak mı? Ki onu Allah bina edip yükseltmiş ve ona şekil vermiştir

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

Gecesini karanlık yapmış, gündüzünü aydınlatmıştır

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

Ardından yeri düzenlemiştir

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

Suyunu ondan çıkarmış ve otlak yer meydana getirmiştir

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

Dağları yerleştirmiştir

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Bunları sizin ve hayvanlarınızın geçinmesi için yapmıştır

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

Güç yetirilemeyen en büyük baskın geldiği zaman, o gün, insan ne uğurda çalıştığını anlar

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

Güç yetirilemeyen en büyük baskın geldiği zaman, o gün, insan ne uğurda çalıştığını anlar

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

Cehennem her bakanın göreceği şekilde gösterilir

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

İşte, azıp da dünya hayatını tercih edenin varacağı yer şüphesiz cehennemdir

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

İşte, azıp da dünya hayatını tercih edenin varacağı yer şüphesiz cehennemdir

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

İşte, azıp da dünya hayatını tercih edenin varacağı yer şüphesiz cehennemdir

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

Ama kim Rabbinin azametinden korkup da kendini kötülükten alıkoymuşsa, varacağı yer şüphesiz cennettir

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

Ama kim Rabbinin azametinden korkup da kendini kötülükten alıkoymuşsa, varacağı yer şüphesiz cennettir

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

Senden kıyametin ne zaman gelip çatacağını sorarlar

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

Nerde senden onu anlatması

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

Onun bilgisi Rabbine aittir

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

Sen sadece kıyametten korkanı uyaransın

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

Kıyameti gördükleri gün dünyada ancak bir akşam yahut bir kuşluk vakti kadar kalmış olduklarını sanırlar